Хайваннар турында табышмаклар (Татарча табышмаклар җаваплары белән)
Табышмаклар
Мыегы бар, койрыгы бар,
Тычкан саклый келәттә.
Сөтне ярата, мырлый,
Йоклый мич өстендә.
Җавап: Мәче.
Ишегалдында торып,
Өйне саклый ул.
Кеше килсә — өрә,
Хуҗасына — дус ул.
Җавап: Эт.
Мөгезле, тоягы бар,
Болында үлән ашый.
Кичен көтүдән кайткач,
Чиләккә сөт бирә, сыйлый.
Җавап: Сыер.
Ялы озын, тоягы нык,
Җилдән дә җитез чаба.
Сабантуйда ярышта
Беренчелекне ала.
Җавап: Ат.
Бөдрә, йомшак тунлы ул,
«Бә-ә» дип кычкыра.
Аның йоныннан әбием
Оекбаш бәйләп куя.
Җавап: Сарык.
Сакаллы, мөгезле,
Койма аша сикерә.
Кәбестәне ярата,
Бакчага гел керергә тели.
Җавап: Кәҗә.
Кызыл тәҗле, бизәкле койрыклы,
Иртән иртүк кычкыра.
«Кикрикүк!» дигән тавыштан
Бөтен авыл уяна.
Җавап: Әтәч.
Ишегалдында йөри,
Җирне казый, җим эзли.
Безгә һәр көн иртән
Йомырка салып бирә.
Җавап: Тавык.
Озын муенлы, ак канатлы,
Күлдә йөзеп йөри.
Ысылдап, муен сузып,
Балаларны куа, өркетә.
Җавап: Каз.
Ялпак борынлы, кыска аяклы,
Чайкала-чайкала атлый.
«Бак-бак» дип кычкыра,
Суда рәхәтләнеп чума.
Җавап: Үрдәк.
Энәле тун кигән,
Ә тегүче юк аңа.
Төнлә урманда йөри,
Алма җыя аркасына.
Җавап: Керпе.
Кечкенә, соры, озын койрыклы,
Идән астында яши.
Мәчене күрсә, качып,
Тишегенә кереп китә.
Җавап: Тычкан.
Елгада йорт сала,
Агачны тешләп кисә.
Буа буып суны тоткач,
Анда тыныч яши.
Җавап: Кондыз.
Урман хуҗасы — зур, көчле,
Башында — тармаклы мөгез.
Озын аяклы, бик җитез,
Йөри урманда тавышсыз.
Җавап: Пошы.
Сикерә, «ква-ква» дип кычкыра,
Яшел тунлы, күзе шар.
Күл буенда яши ул,
Чебен, черки аулар.
Җавап: Бака.
Аягы юк, ә йөри,
Шуышып бара юлда.
Ысылдый, тел чыгара,
Сак бул, очраса урманда!
Җавап: Елан.
Суда яши, аягы юк,
Тәңкәле тун кигән.
Койрыгы белән йөзә,
Кармакка эләккән.
Җавап: Балык.
Өен үзе белән бергә
Аркасында йөртә.
Ашыкмый ул бер дә,
Әкрен генә атлый, әкрен генә.
Җавап: Ташбака.
Борыны озын шланг кебек,
Колаклары — җилпуч.
Иң зур җәнлек коры җирдә,
Ә үзе юаш, тыныч.
Җавап: Фил.
Муены бик озын,
Агач башына җитә.
Сары тунда — тап-тап,
Яфрак ашап туя.
Җавап: Жираф.
Агачтан агачка
Сикереп йөри.
Банан ярата, кылана,
Кешегә охшарга тели.
Җавап: Маймыл.
Сары ялы — таҗ кебек,
Җәнлекләр патшасы.
Ырылдаса, бөтен саванна
Тын кала куркуыннан.
Җавап: Арыслан.
Аркасында ике калкулык,
Чүлдә йөри атна буе.
Су эчмичә түзә ул,
Ташый кеше йөген.
Җавап: Дөя.
Атка охшаган, ә кечкенә,
Колаклары озын-озын.
«Иа-иа!» дип кычкыра,
Йөк ташый көне озын.
Җавап: Ишәк.
Ап-ак канатлы, нәфис,
Күлдә йөзә сөзәкләп.
Муены — кыеклы дуга,
Пар-пар яши, тугрылык саклап.
Җавап: Аккош.
Елгада бүрәнә сыман
Ята ул тын гына.
Якын килсәң — авыз ачар,
Тешләре — пычак кына!
Җавап: Крокодил.
Алгы аягы кыска,
Арткысы озын.
Капчыгында баласын
Йөртә ул озак-озак.
Җавап: Кенгуру.
Кара-ак полосалы,
Ат кебек, ә ат түгел.
Африка далаларында
Чаба ул, бик җитез.
Җавап: Зебра.
Төнлә генә уяна,
Көндез йоклый ул.
Зур күзле, кәкре борынлы,
Тычкан аулый ул.
Җавап: Ябалак.
