Мәктәп ул – бары тик дәреслекләр, парталар һәм тактадан гына торган бина түгел. Мәктәпне чын мәгънәсендә белем учагы итүчеләр – ул безнең газиз укытучыларыбыз. Октябрь ае башында илебездә бик матур һәм җылы бәйрәм – Укытучылар көне билгеләп үтелә. Бу көнне һәр укучы үзенең яраткан мөгаллименә иң изге теләкләрен һәм рәхмәт сүзләрен җиткерергә ашыга.
Минем мәктәптә яраткан фәннәрем бик күп, ләкин алар арасында иң якыны – ул татар теле һәм әдәбияты дәресе. Бу дәресне безгә (Укытучының исеме һәм әтисенең исеме, мәсәлән: Гөлчәчәк Рамиловна) укыта. Ул – бик акыллы, гадел, сабыр һәм искиткеч матур кеше. Аның күзләрендә һәрвакыт җылылык һәм игелек чагыла. Дәрес вакытында ул үзенең йомшак тавышы белән шундый матур итеп аңлата ки, хәтта иң авыр кагыйдәләр дә бик җиңел һәм аңлаешлы тоела башлый.
Миңа аның дәресләрендәге иркен мохит бик ошый. Ул безне дөрес язарга һәм укырга гына өйрәтми, ә үз фикеребезне курыкмыйча әйтергә, кешеләрне тыңлый белергә өйрәтә. Хаталар ясасак та, ул беркайчан да кычкырмый, ә киресенчә, дөрес юлны күрсәтеп, ярдәм кулы суза. Аның дәресләрендә без үзебезне иркен хис итәбез, чөнки ул һәр укучыга шәхес итеп карый.
Укытучы хезмәте – ул бик авыр, әмма дөньяда иң кирәкле хезмәтләрнең берсе. Алар үзләренең йөрәк җылысын, вакытларын һәм сәламәтлекләрен кызганмыйча, безгә белем бирәләр. Укытучы – ул безнең тормыш юлыбыздагы якты маяк кебек. Алар салган нигез безгә киләчәктә зур үрләр яуларга ярдәм итәчәк.
Мин яраткан укытучыма һәм мәктәбебездәге барлык мөгаллимнәргә чиксез рәхмәтлемен. Мин аларга корычтай нык сәламәтлек, бетмәс-төкәнмәс сабырлык һәм гаилә бәхете телим. Без, укучылар, сезнең хезмәтегезне һәрвакыт хөрмәт итәрбез һәм кадерләрбез.
