Әниләр көне турында шигырьләр (Татарча шигырьләр балалар өчен)
Шигырьләр
Ноябрь ахыры, салкын,
Тышта беренче кар.
Ә безнең күңелләрдә
Язгы җылы бәйрәм бар.
Әниләр көне килде —
Иң назлы бәйрәм ул.
Бу көнне әнигә әйтер
Җылы сүз бар, күңел тулы.
Без чәчәкләр алып кайттык,
Открытка ясадык.
Әниебезне шатландырып,
Бар өйне бизәдек.
Әниләр көне белән,
Газиз әнкәйләр!
Сезнең өчен бүген яна
Йөрәкләрдә утлар.
* * *
Әни йоклый әле,
Ә без инде тордык.
Әти белән кухняда
Коймаклар пешердек.
Сеңлем чәчәк куйды,
Мин чәй ясадым.
Өстәлгә ап-ак ашъяулык
Җәеп тә куйдым.
Әни уянды да
Гаҗәпләнеп карады:
«Бу нинди бәйрәм соң?» — диеп,
Бик матур елмайды.
«Бүген синең көнең, әни,
Әниләр бәйрәме!»
Кочаклады ул безне,
Күзендә — шатлык яше.
Бу көнне без әнигә
Бирмәдек эш эшләргә.
Өйне үзебез җыештырдык, —
Ял итсен әни бер көн генә!
* * *
Бакчабызда бүген бәйрәм,
Килгән бөтен әниләр.
Без җырлыйбыз, бииләр
Нәни кызлар, малайлар.
Мин дә шигырь сөйлим,
Тавышым калтырый.
Әнием утыра алда,
Мине бик тыңлый.
Соңыннан без бүләк иттек
Кәгазь чәчәк, рәсем.
Әнием кочып алды да:
«Рәхмәт, бәбкәм!» — диде.
Иң кадерле бүләк әнигә —
Баласының назы.
Шуңа бүген әниләрнең
Балкый нурлы йөзе.
* * *
Әниләр көнендә мин
Әбиемне дә котлыйм.
Ул бит минем әниемнең
Әнисе, мин беләм.
Ул үстергән әниемне,
Назлаган, тәрбияләгән.
Ә хәзер инде мине дә
Әкият сөйләп йоклаткан.
Бәйләде миңа бияләй,
Пешерде өчпочмак.
Әбием — ике тапкыр әни,
Шуңа кадерле бик ул.
Әниләр көне белән, әби!
Озын гомер сиңа!
Синең җылы догаларың
Кирәк безгә, һәммәгә.
* * *
Әнием, без синнән ерак,
Шәһәрдә яшибез.
Әниләр көнендә дә
Кайта алмыйбыз без.
Ләкин телефоннан мин
Сиңа шалтыратам.
Тавышыңны ишетүгә,
Күңелдә кояш калка.
Синең пешергән бәлешне,
Синең җылы өйне
Сагынам мин, әнкәем,
Һәр көн, һәр кичне.
Әниләр көне белән, әни!
Тиздән кайтырмын.
Синең җылы кочагыңа
Кереп сыенырмын.
Ә хәзергә шушы шигырь
Илтсен сиңа сәлам.
Әнием, син — иң якыным,
Мин сине бик яратам!
* * *
Җирдә никадәр әни бар,
Шулкадәр кояш бар.
Һәр гаиләдә, һәр өйдә
Балкый алар, нурлар.
Әни — ул җылылык,
Әни — ул яктылык.
Әни булган өйдә
Һәрчак тулы шатлык.
Бүген бөтен җир йөзендә
Әниләрне котлыйлар.
Аларга чәчәк, бүләк,
Җылы сүзләр юллыйлар.
Әниләр, сез булганда
Дөнья якты, матур!
Озак яшәгез, сау булыгыз,
Сезгә рәхмәт һәм нур!
* * *
Нәрсә бүләк итим икән
Бүген әниемә?
Кибеттә күп нәрсә бар,
Ә мин уйлыйм гел генә.
Әллә чәчәк алыйммы,
Әллә матур яулык?
Әллә үзем ясыйммы
Кәгазьдән чәчәк, шатланып?
Әти әйтә: «Улым, тыңла,
Иң кирәкле бүләк —
Әниеңне тыңлау, булышу,
Яхшы уку, тәртип».
Шуңа бүген мин әнигә
Бирәм бер вәгъдә:
Тыңлаучан, тырыш булырмын
Мәктәптә дә, өйдә дә!
Ә кичкә әниемә
Шул вәгъдәне әйттем.
Ул елмаеп кочып алды —
Мин бүләкне таптым, дидем!
* * *
Рәхмәт сезгә, әниләр,
Безне үстергәнгә.
Йокысыз төннәр үткәреп,
Бишек тирбәткәнгә.
Рәхмәт сезгә, әниләр,
Беренче сүз өчен.
Безнең һәрбер уңышыбыз —
Сезнең хезмәт, сезнең көч.
Рәхмәт сезгә, әниләр,
Сабырлык, назыгыз өчен.
Сез булганга без бәхетле,
Сез — безнең якты көн.
Әниләр көне белән
Котлыйбыз сезне без!
Сау булыгыз, бәхетле булыгыз,
Сез — безнең йөрәгебез!
Без үсәрбез, зур булырбыз,
Китәрбез еракка.
Ләкин сезне, әниләр,
Сакларбыз йөрәктә.