Көз турында табышмаклар (Татарча табышмаклар җаваплары белән)
Табышмаклар
Күктән тамчылар сибелә, Тәрәзәгә сибелә. Көз җитүгә еш килә, Җиргә муллык китерә.
Җавап: Яңгыр
Җәй буена яшелләр, Көзен сары төскә керәләр. Җил искәндә өзелеп, Җиргә төшеп сибеләләр.
Җавап: Агач яфраклары
Сары яфрак җиргә ява, Бакчаларда уңыш кала. Кошлар китә җылы якка, Көз килә безнең якка.
Җавап: Көз
Күктә тезелеп очалар, Саубуллашып кычкыралар. Җылы якка юл алалар, Язын кире кайталар.
Җавап: Торналар
Эшләпәсе бар башында, Бер аягы бар астында. Яңгыр яугач, калкып чыга, Көзге урманга ямь бирә.
Җавап: Гөмбә
Җир астында үсә ул, Яшел сабак бирә ул. Көз җиткәч, казып алабыз, Ашарга пешерәбез.
Җавап: Бәрәңге
Агач башында кызарып, Тора кояштай балкып. Тешләп кара — баллы, сусыл, Исенә дә күңел кушылыр.
Җавап: Алма
Катлы-катлы күлмәге, Түгәрәк аның түбәсе. Яфракларын салдырасың, Ак башын син табасың.
Җавап: Кәбестә
Җир астында кызыл кыз, Яшел чәче өстә бит. Куян аны кимерә, Тәмләп ашап сикерә.
Җавап: Кишер
Алтын күлмәк кигән ул, Катлы-катлы булган ул. Тураганда елата, Күзләрдән яшь агыза.
Җавап: Суган
Түгәрәк тә, кызыл да, Үсә җирнең астында. Ашта да ул бик кирәк, Салатка да бик тәмле.
Җавап: Чөгендер
Бакчада үсә зур булып, Сары төскә кереп тулып. Эче тулы орлыклар, Аннан тәмле боткалар.
Җавап: Кабак
Кырда гөрли зур машина, Бодайны җыеп ала. Алтын бөртек амбарларга Юл тотарга әзерләнә.
Җавап: Комбайн
Кулы юк — агач бөгелә, Аягы юк — юл үтә. Яфракларны очырта, Болытларны күчертә.
Җавап: Җил
Иртән төшсә ак пәрдә, Елга, кырлар күмелә. Кояш чыккач, акрын гына Эреп юкка сибелә.
Җавап: Томан
Күктә йөзә соры мамык, Яңгыр яудыра тамчылап. Кояш йөзен каплый ул, Җилгә ияреп чаба ул.
Җавап: Болыт
Яңгыр беткәч, юлларда Су җыела урыннарда. Кояш төшсә, ялтырый, Сикерсәң, су чәчри.
Җавап: Күлләвекләр
Яңгыр яуса, ачылам, Кояш чыкса, ябылам. Башыңны мин каплыймын, Сине судан саклыймын.
Җавап: Чатыр (зонтик)
Койрыгы йомшак, матур, Агач башында ул батыр. Чикләвекне көзен җыя, Кышка дип оясына куя.
Җавап: Тиен
Аркасында энәләр, Үзе бик җитез йөгерә. Көзен өненә керә, Кышын тынычлап йоклый.
Җавап: Керпе
Урман буйлап йөри хуҗа, Балны ярата бик югары. Көзен өненә кереп ята, Яз җиткәч кенә уяна.
Җавап: Аю
Тышы каты, үзе кечкенә, Тиен аны бик сөя. Кышка азык булсын диеп, Агач төбенә күмә.
Җавап: Чикләвек
Тәлгәш-тәлгәш кызыл җимеш, Агачында янып пешеш. Кошлар килеп чүплиләр, Кышын да аны эзлиләр.
Җавап: Миләш
Ак күлмәген кигән агач, Урманда ул иң сылу. Көз җиткәч, алтын яфрак Каплый аны, карап тору!
Җавап: Каен
Биш бармагым бар минем, Кызыл-сары төсем минем. Көзге җилдә очамын, Җиргә келәм булып ятамын.
Җавап: Өрәңге яфрагы
Агачлар алтынга күмелә, Сукмак яфракка күмелә. Тиен, керпе шунда яши, Көзге урман матурлаша.
Җавап: Көзге урман
Җәйдә кыздыра бик нык, Көздә җылыта сирәк. Иртән соңрак елмая, Кичен иртәрәк югала.
Җавап: Көзге кояш
Көзнең беренче ае, Белемгә ача капканы. Букча асып балалар Мәктәпкә юл ала.
Җавап: Сентябрь
Көзнең соңгы ае килә, Салкын җилләр исә. Кыш ишекне шакый башлый, Беренче бозлар төшә.
Җавап: Ноябрь
Күктән ак мамык төшә, Җиргә ак юрган җәелә. Көзнең соңгы көннәрендә Кыш килүе беленә.
Җавап: Беренче кар
Чирек бетте — яллар җитте, Балаларның йөзе көлде. Уйныйлар да, ял итәләр, Яңа көчләр җыялар.
Җавап: Көзге каникул
